LoVe is...ความรัก น้ำตา กับผู้หญิงคนหนึ่ง

วันนี้รู้สึกว่าทำงานคุ้มเงินเดือนเหลือเกิน

มาถึงที่ทำงานปั๊บ ยังไม่ทันได้นั่งหรือเก็บกระเป๋า

นายมาถึง..ไปประชุมด่วน

โอ้โห!! เช้าวันนี้ยังไม่ได้ทานกาแฟเพิ่มพลังงานเลย

แต่เมื่อนายสั่งก็ต้องรีบไป รีบเตรียมเอกสารเพื่อไปกับนาย

พอไปเข้าห้องประชุม เห็นผู้หลักผู้ใหญ่มากหน้าหลายตา

แต่ละคนมาเพื่อจะฟังระดับผู้บังคับบัญชาสั่งงาน

สิ่งที่ได้เรียนรู้ในวันนี้คือ...การประจบสอพลอ

แปลกนะคนเรา ไม่ชอบ แต่ก็ยังตีสีหน้าชื่นชมกันได้

แต่พอลับหลังกับมาว่าร้าย นินทาซึ่งกันและกัน

เอ๊ะ!! เขาทำกันได้อย่างไร ทำสีหน้าเหมือนเป็นมิตร

ขอใช้คำว่าเหมือน เพราะเรารู้ว่าภายใต้สีหน้านั้นเขารู้สึกเช่นไร

นี่เหรอที่เขาเรียกว่าหน้ากาก..ใช่รึเปล่านะ

ที่ใครๆ บอกว่าคนเราอยู่ในสังคมต้องใส่หน้ากากเข้าหากัน

แล้วฉันล่ะ...ฉันต้องใส่หน้ากากแบบเดียวกับที่นายใส่รึเปล่า

กี่ครั้ง กี่หน ที่ความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นกับเรา มีแต่คำถามและคำถาม

ว่าฉันต้องทำตัวอย่างไรกับสภาพสังคมทุกวันนี้

เคยคิดว่าเราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดก็พอ...คิดแบบนี้มาตลอด

ไม่เคยใส่ใจคำพูดใคร ไม่เคยใส่ใจคำพูดชื่นชม

เพราะทุกอย่างมักมีการเปลี่ยนแปลงเสมอ วันนี้เป็นมิตรพรุ่งนี้อาจเป็นศัตรูกันก็ได้

ฉันไม่ใช่ผู้หญิงเก่ง ฉันไม่ใช่ผู้หญิงฉลาด แต่ฉันแค่รู้ว่าฉันควรยืนอยู่ ณ จุดไหน

เพื่อไม่ให้ตัวเองเจ็บ เพื่อไม่ให้ตัวเองต้องเสียใจ เพื่อไม่ให้ตัวเองท้อถอย

วันเวลาสอนประสบการณ์ได้จริงๆ เพราะเริ่มแรกที่ได้เริ่งงาน

รู้ไหม? ฉันเหมืนอคนโรคจิต โรคประสาท เพราะงานที่ฉันทำ

เป็นงานที่มีผู้ร่วมงานแต่ผู้ชาย พอมองไปทั่วทั้งห้อง นับแล้วมีผู้หญิง 3 คน

รวมฉันแล้วมีแค่นี้จริงๆ ทำไมถึงมาทำที่นี่ เพราะเขาขาดคน แล้วดึงตัวมาช่วยงาน

ตอนแรกคิดหนัก ทำไงดี คิด และก็คิด แต่ตาบอกว่า คนเราต้องอดทน

ตั้งแต่เล็กอยู่กับตาและยายมาตลอด ตาบอกว่าดี

อ้าว!! ดีก็ดีเลยตัดสินใจทำ...ทุกเช้า พอรู้มาทำงาน จะปวดท้องและอ้วกเสมอ

เพราะความเครียด ความกังวล ...เป็นแบบนี้เกือบสองเดือน กว่าจะปรับตัวได้ทุกวันนี้

กว่าจะรู้ว่าเราควรทำงานเพื่ออะไร????

และสิ่งสุดท้ายก็คือเงิน เงินเพื่อมารักษาคุณตา คุณตาผู้ซึ่งเป็นดั่งชีวิตของเรา

ฉันเลยกลายเป็นคนไม่มีความรู้สึก ไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ ทำหน้าที่ของฉันต่อไป

ใครจะว่า ใครจะด่า ใครจะบ่น หรือใครจะชอบ หรือใครจะไม่ชอบฉัน ฉันไม่แคร์

ได้ทดแทนบุญคุณ ต่อผู้มีพระคุณกับฉันแค่นี้ฉันก็สุขใจ และมีพลังในการทำงาน

หวังแค่ให้คุณตาหายป่วย และอยู่กับฉันนาน ๆ เท่านั้นก็พอแล้ว