LoVe is...ความรัก น้ำตา กับผู้หญิงคนหนึ่ง

ณ วันนี้คงเป็นวันดีของทุก ๆ คน

เป็นวันขึ้นปีศักราชใหม่ของคนทั่วไป

พิมพ์อยากบอกทุก ๆ คนที่พิมพ์รู้จักว่า

"สวัสดีปีใหม่ ขอให้ทุก ๆ คนมีความสุขค่ะ"

แต่สิ่งที่พิมพ์จะพูด ณ วันนี้ และตอนนี้

อาจจะดูเห็นแก่ตัว หรือดูไม่เหมาะสมก็ต้องขอโทษ

เพราะมันเจ็บเหลือเกิน..เจ็บอยู่ในใจ..เจ็บจนเหมือนใจจะหลุดลอย

ณ วันนี้ จะไม่มีอีกแล้วเสียงลมหายใจ..เสียงคำพูดที่แหบแห้ง

จะไม่มีอีกแล้ว..สายตาที่คอยมองเวลาแวะเวียนไปหา

ไม่เหลืออะไรแล้ว...นอกจากหัวใจที่เต้นไปตามจังหวะของน้ำตา

คงเหลือไว้แค่ความทรงจำ...และสัมผัสที่ผ่านมาเท่านั้น

อยากบอกว่าคุณตาจะอยู่ในความจำและในใจพิมพ์และทุกคนตลอดไป

แม้ช่วงเวลาที่ผ่านมาจะทำใจมาบ้างแล้ว..แต่พอถึงเวลาจริง ๆ

ร่างกาย เรี่ยวแรงที่มีทั้งหมด กลับหายไป...เหลือไว้แต่ความอ่อนแอ

แต่อย่างน้อย ๆ พิมพ์ก็เป็นคนแรก และคนสุดท้าย..ที่ได้เห็นเวลาหมดลมหายใจ

และสุดท้ายนี้ขอขอบคุณทุก ๆ แรงใจ และกำลังใจที่มีให้ต่อพิมพ์และครอบครัว

ขอบคุณสำหรับทุกถ้อยคำที่อวยพร ขอบคุณค่ะ ขอบคุณจากใจพิมพ์และครอบครัวค่ะ